Alles wordt anders,
Een oorlog in Oekraine, een oorlog in het Midden-Oosten. De impact van de oorlogen is zichtbaar in de westerse wereld, ook in Nederland, maar waarom zijn wij zo lethargisch?
Onkunde is alom
We praten erover in talkshows, we ventileren onze (individuele) mening op televisie en in de krant, alsof onze mening zaligmakend is. Door het grote aantal zelfbenoemde BNers zijn de “talk” tafels altijd bezet met deze zogenaamde BNers, waarbij specifieke kennis totaal ontbreekt. Hiermede geven ze vaak een beeld van de werkelijkheid aan hun volgers, dat niet klopt. Experts, wetenschappers, worden in de hoek gezet, omdat ze ook maar een mening geven (!). Ondertussen speelt de politiek “partij programmetje”, luistert niet, heeft een chronisch gebrek aan objectieve kennis (kijk maar naar het specialisme van de ministers, die de noodzakelijke kennis ontberen van hun departement). Het blijft veelal bij niets zeggen, een passief beleid dat wordt bepaald door ambtenaren.
De impact is groot
Maar onderschat de effecten van de turbulentie niet, terwijl ministers roepen over geduld en onrechtmatigheid hebben bedrijven en consumenten te maken met de gevolgen ervan. Vliegtickets worden duurder, veel duurder, de olieprijs en daarmee de benzineprijs stijgt met meer dan 10% in een dag en het einde is nog niet inzicht. Ondernemingen moeten de extra kosten verwerken in hogere prijzen, want door belastingen en accijnzen was de marge al verdwenen. Maar de sleutel voor een oplossing ligt toch echt bij de overheid. Valueer opnieuw de uitgaven, wordt het geld wel juist besteed en waarom wordt de consument niet gecompenseerd voor de snel stijgende prijzen? De omstandigheden zijn  de laatste 6 maanden danig veranderd, maar waar is de flexibiliteit? Het schrijven van brieven (!) en memo’s aan elkaar lost niets op.
Actie is dringend nodig
Wordt het niets eens tijd om opnieuw te bepalen of uitgaven en inkomsten wel in de juiste balans zijn? Of er niet meer gezorgd moet worden voor rechtvaardigheid voor bedrijven, ondernemers en andere Nederlanders. De opmerking “wij volgen de situatie” is een opmerking van een vice-premier die pijn doet, want is dat niet altijd haar taak? Moet zij niet alleen volgen, maar ook actie nemen? Dit is wat de Kamer wil, dit is wat consumenten en ondernemers nodig hebben. De eigen agenda en de lethargie moet maar eens afgelopen zijn.

het gaat om ons bestaan.
De focus moet op Nederland, anders gaat het alleen maar van kwaad tot erger. Bestuurders van hoog tot laag, van Premier tot Burgemeester hebben een verantwoordelijjkheid en achteraf sorry zeggen over de sluiting van kerncentrales of het bashen van je eigen (politie) medewerkers is een teken van incompetentie en vraagt om actie, het gaat om ons bestaan.